Yakın zamanda ,küresel gidişâta tesir edecek iki mühim seçim yaşandı:İsrâil ve ABD seçimleri. Doğrusu, bu iki seçimden daha çok ikincisine ehemmiyet verdim. İsrâil seçimlerinde, Netanyahu’nun dramatik bir kayıp yaşamayacağını; oyların sıkıştığını; kaybetmesinin veyâ kazanmasının daha çok ABD seçimleriyle irtibatlı olduğunu düşündüm. Neticeler fazlaca şaşırtıcı olmadı. Netanyahu, eski kudretinden uzaklaşmış olsa da hâlâ Başbakanlığı ihtimâlinden o kadar da uzağa düşmediğini ıspat etti. Partisi, tek başına hükûmeti kuramasa da hâlâ en büyük parti dumunda. Rakibi Eisenkot ise ancak iki şekilde hükûmet kurabilir. Ya Likut cephesinden kopmalar ve geçişler yaşanır, yâhut Arap bloğuyla ittifak ederek iktidâra gelebilir. Her iki ihtimâl de sıkıntılı. Belki ileride olabilir, ama şimdilik Likut cephesinde bir çatlak mevcut değil. Eisenkot için ise, Araplarla ittifak ederek bir hükûmet kurması adına kendi blokunun henüz hazır olduğu da iddia edilemez. Eisenkot bloku içinde buna sıcak bakanlar olduğu kadar , buna kesin bir dille karşı çıkanlar da var. Eğer , henüz olgunlaşmadan bu yolu zorlarsa, bu defâ kendi blokundan Likut cephesine geçecekler olabilir. Hâsılı, esas sıkışan Eizenkot gibi görünüyor. Zamâna oynayan ise Netanyahu. Nihâyet, en son ihtimâl, bu iki bloğun ,siyonist eksende geniş bir koalisyona gitmesi. Bunun için mevcut şartlar henüz olgunlaşmış değil. Eisenkot cephesinde Netanyahu’dan kurtulmayı muhteris bir şekilde önceleyen ve bu koalisyona soğuk balan unsurlar da var.

Anlaşılıyor ki, İsrâil’de yaşanan siyâsî tıkanıklığın ne şekilde aşılacağını tâyin edecek olan ABD seçimlerinin neticeleri idi. ABD seçimleri Trump için dramatik bir netice doğurdu. Yâni, manzara Netanyahu için değil; Trump için dramatik oldu. Eğer Trump, Temsilciler Meclisini daha az bir farkla kaybetmiş;Senato seçimlerinde ise hasarsız atlatmış olsaydı, Netanyahu’nun önü açılacak, hükûmeti kurma ihtimâli artacaktı. Netanyahu, muhtemeldir ki, ABD seçimlerini yüreği ağzında tâkip etti. Nihâyet, pek çok tahmini ortada bırakan neticeler geldi ve Trump hem Temsilciler Meclisi hem de Senatoda ağır bir mağlûbiyete mâruz kaldı.

Pekiyi bu durumda neler olabilir? ABD’de sâdece İsrâil’de değil, cümle küresel zeminde işlerin nasıl seyredeceğini de tâyin edecektir. Şimdi ihtimâlleri gözden geçirelim.

Trump, muhtemelen İran’da işleri daha da içinden çıkılmaz hâle getirmeyecek ve bir barış ihtimâlini zorlayacaktır. Bu da J.D.Vance, Witkoff ve Kushner’in yolunu tecrübe etmesi mânâsına gelir. Her iki tarafın tatmin olacağı ve kendi kamuoyunda başarı olarak satabileceği sihirli bir formüle ihtiyaç hissettiriyor. Tek çıkış yolu, Çin ve Rusya’nın devreye girmesinden geçiyor. Üçlü Zirve’nin gündemi daha şimdiden belli. Çetin bir yol. Ama Trump için yegâne yol bu. Trump, Rusya’nın desteğini ancak ona Ukrayna’da büyük tâvizler vererek temin edebilir. ABD’nin, müstakilen Çin’e de büyük tâvizler vermesi icap edecektir. Bunlar da iflâh olmaz Rusya düşmanı Demokratları çok kızdıracaktır. Hâsılı, Trump’ın dışarıda işleri hâllederken, içerde de çok çalışması gerekiyor.

Doğrusu bu senaryolar sâdece Trump’ı değil, Demokratları da bağlıyor. Trump ,Demokratlarla kavgayı büyütürse kendisini çok sıkıntılı günlerin beklediğini biliyor. Tıpkı bunun gibi, Demokratlar da bu kavgayı ancak bir yere kadar kaldırabileceklerini görüyor. Ben bunun bir tıkanma olduğunu ve tarafların bir noktada anlaşacaklarını zannediyorum. Anlaşmanın hudutlarını bir miktar kestirebildiğimi zannediyorum. Bir defâ İsrâil’de şâhinlerin her şekilde kaybedeceğini ve daha ölçülü bir siyonist yapının İsrâil’de hükûmeti kuracağını düşünüyorum. İran savaşı tırmandırılmayacak, düşük dozlarda seyredecek, İran’a nefes aldırılmayacak; bunun için ise mümkünse daha kapsamlı bir mahalli savaşa tahvil edilecektir. ABD’nin tek kazancı, savaşın bölgede güneyden biraz daha kuzeye kayması ve Hürmüz’ün açılması olacaktır. (Türkiye, dikkat!).. Bu zaman zarfında hem İsrâil hem de ABD ,yavaş yavaş sahneden çekilecek ve kendi yaralarını sarmak için bir fırsat elde etmiş olacaktır. Bu Trump’ı bir miktar rahatlatacak olan bir manzara. Bunun mukâbilinde Ukrayna’da ise savaş, Demokratların arzu ettiği üzere devâm edecek; muhtemelen tırmanacak; Ukrayna’nın kesin mağlûbiyetine kadar uzayıp; oradan da ola ki bir Avrupa-Rusya çatışmasına kadar varabilecektir.

Muhtemel oydaşmanın mimarları , Cumhûriyetçiler ve Demokratlar arasındaki Siyonist ortaklığın kilit figürleri olacaktır. Hakeem Jeffries ve Chuck Schumer gibi Demokrat siyonist isimlerden bahsediyorum. Demokratların eli çok zayıf. Bir takım demokratik sosyalist figürlerin kiraları düşürmek, alt sınıfların gelirlerini arttırmak, veri merkezlerini azaltmak gibi siyâsetleri boşluğa düşecektir. Kazanan ,yüksek meblağlarla hi-tech üzerinden işleyen derin İsrâil-ABD ilişkileri olacaktır. Musk gibilerin ,bu işbirliğinde yegân olmak ve Yahudi sermâyesine çökmek iştahı da gömülecektir. Askerî kompleks ise, ABD’nin gövdesini çektiği ama her şekilde kendisinin orkestrasyonunda kurgulanan savaşlarda silâh ticâretine devâm edecektir.

Hâsılı, gâliba ABD seçimlerinin ne kazananı ne de uzun boylu bir kaybedeni var…