ABD’nin siyonist işgal rejimi nezdindeki büyükelçisi Mike Huckabee’nin işgalci katilleri savunan muhtelif açıklamaları oldu. Ancak geçtiğimiz günlerde, Nil ile Fırat arasının yahudilerin hakkı olduğu yönündeki sözleri epey ses getirdi.

Huckabee’nin bu açıklamasına muhtelif tepkiler ve kınamalar oldu. Arap dünyasında da geniş çaplı bir katılımla ortak bir tepki bildirisi yayınlandı. Ama kaleme ve kelama yansıyan tepkiler sahaya taşınmadığı zaman fiiliyatta bir karşılık bulmuyor.

Bazıları bunu, ABD içinde son dönemde İsrail’e destek ve onun sahiplenilmesi konusunda ortaya çıkan ihtilafın bir yansıması olarak değerlendirdi. İddiaya göre bu ihtilafta bir kesim İsrail’i artık sırtında bir yük olarak görüyor ve sırtından atmak, biraz daha kendi kabuğuna çekilmek istiyor. Bir kesim ise ne pahasına olursa olsun siyonist işgalin desteklenmesi ve ona sahip çıkılması gerektiğini düşünüyor. İşte bu ihtilafta, ikinci kesime mensup olan Huckabee bir bakıma böyle bir açıklama yaparak baskın çıkmaya çalıştı.

Burada öncelikle daha önce de dile getirdiğimiz bir hususa yeniden dikkat çekmekte yarar görüyoruz: Uluslararası siyonizm İngiliz emperyalizminin bir projesidir. Yahudiler ve yahudilik bu projede bir araç olarak kullanılmıştır. Nasıl İngiliz emperyalizmi İslam dünyasını parçalara ayırmak ve Müslüman halkları birbirine düşman etmek için birtakım kavmiyetçi söylemleri, soy üstünlüğü iddialarını, etnik mensubiyetleri psikolojik yönlendirmenin bir aracı olarak kullandıysa; aynı şekilde yahudi ırkçılığını da siyonizm projesinin başarılı olması için değerlendirmiştir.

Ama ne yazık ki yahudiler arasında önceden, ırkçı söylemlerin zemin bulması, dinin tamamen ulusallaştırılması, Tanrının bile yahudilere özel kılınması ve insanlığın aslında yahudiler için yaratıldığı, yahudilerin Tanrının seçilmiş halkı olduğu yönündeki hurafelerin birer dini akide prensibi olarak benimsenmesi, “yahudi ırkçılığı”nın, ideolojik bir söylemin aracı olarak kullanılmasını kolaylaştırmış ve bu yüzden yahudiler arasında siyonizm ideolojisi çok hızlı bir şekilde taraftar toplayabilmiştir. Bunda tabii ki Batı toplumlarında yahudilerin ezilmesi ve aşağılanmasının yol açtığı sosyal sorunun da “yahudi unsurların siyonizmin gölgesine sığınmaya zorlanması” tarzında bir psikolojik etkisi olduğu gerçeğini gözardı edemeyiz.

İngiliz emperyalizminin, siyonizm projesinin iki önemli amacı vardı: Birincisi: Batı toplumlarında sorun oluşturan yahudi unsurların gidebileceği bir alternatif vatan oluşturulması. İkincisi: Artık “küresel” hale gelen Batı emperyalizminin Müslüman toplumların toparlanmasını ve birlik oluşturmasını engelleme amaçlı fiili, stratejik ve sosyal savaşta yahudilerin cepheye sürülmesi ve böylece onların Batı emperyalizmi hesabına, İslam dünyasına dönük bir vekalet savaşı yürütmelerinin sağlanması.

Yahudilerin içinden çıkan birtakım düşünürler, yazarlar, gazeteciler vs. de yeni küresel sistemde önemli bir konumda olacaklarını ve prestij kazanacaklarını, bunun kendilerine hem dünya siyasetinde daha etkin rol kazandıracağını hem de ekonomik güçlerinin artacağını düşünerek projede aktif olarak yer almayı tercih etti.

Ama Batı emperyalizminin bu projede yahudi topluma vaadi, Filistin topraklarına kapatılmış küçük bir “İsrail” değil “Nil ile Fırat arasındaki toprakların tümü üzerinde siyasi egemenliğe sahip” İslam coğrafyasının tümünü de adeta bir sömürge gibi kullanabilecek “Büyük İsrail” idi.

Ne var ki Filistin’de direniş ve mücadelenin kesintisiz bir şekilde sürmesi emperyalizmin bu projeyi öngörülen süre içinde gerçekleştirmesini engelledi.

Şimdi Gazze’deki korkunç soykırım sonrasında bölgesel şartların, söz konusu projeyle ilgili hesapların daha etkin bir şekilde devreye sokulması için zaman ve zeminin müsait olduğunu düşünüyorlar. Huckabee’nin böyle bir açıklama yapmasının amacı da bölgeyi zihinsel olarak buna hazırlamaktır.

Stratejik çerçevesini değerlendirmek için bu konuya devam etmemiz gerekiyor.