1. YAZARLAR

  2. Mehmet Taş

  3. Ya Muhammed
Mehmet Taş

Mehmet Taş

Yazarın Tüm Yazıları >

Ya Muhammed

A+A-

 


    Tanıdıkça ben Seni,

    Anladıkça ben Seni,

    Yaşadıkça ben Seni,

    Hayranın oluyorum daha da;

    Ey Nebi’yil Kerim,

    Ey Muhammed’ül Emin!...

 

    Önce Rabbi’imden öğrendim Seni,

    Sen bir rahmet imişsin,

    Hem de nice âlemlere…

    Bir şefkat abidesi,

    Doğruluk kaidesi,

    İtminan vesilesi,

    Hidayet meş’alesisin,

    Hak’tan gelen bir nursun,

    Mü’minlere onursun,

    Gönüllere huzursun…

    Ya Muhammed;

    Tanıdıkça ben Seni,

    Anladıkça ben Seni,

    Yaşadıkça ben Seni,

    Hayranın oluyorum daha da;

    Ey Nebi’yil Kerim,

    Ey Muhammed’ül Emin!...

 

    Düştükçe peşine ey rehberim;

    Daha da öğreniyorum Seni…

    Nice güzelliklerin varmış,

    Nice güzellerin varmış,

    Mesela Ali gibi;

    Mesela Sıddiq gibi,

    Hayran olmamak elde değil!

    Senin güzelliklerine,

    Senin güzellerine ey Resul;

    Tanıdıkça ben Seni,

    Anladıkça ben Seni,

    Yaşadıkça ben Seni,

    Hayranın oluyorum daha da;

    Ey Nebi’yil Kerim,

    Ey Muhammed’ül Emin!...

 

    Evet, tanıdıkça ben Seni;

    Seni ve Seninle olanları;

    Demek ki; diyorum kendime;

    Meğer buymuş bahtiyarlık dedikleri…

    Dünya, dünya oldu olalı;

    Bir kere şahid olmuş!

    Bu bahtiyarlığa erenlere…

    Bu Asrı Saadete,

    Bu Asrı Rahmete,

    Tanıdıkça ben Seni,

    Anladıkça ben Seni,

    Yaşadıkça ben Seni,

    Hayranın oluyorum daha da;

    Ey Nebi’yil Kerim,

    Ey Muhammed’ül Emin!...

 

    Ne güzel ismin varmış senin…

    “Gül Muhammed” demişler…

    Dünya’nın tek ‘Gül’üsün…

    Duyuyorum hala buram, buram;

    Senin O Gül kokunu…

    Senin O cennet bahçesinin;

    Goncalarınla beraber;

    Uzaktan da bile olsa…

    Bahçeni görebileceğim şekilde;

    Bana da, bana da yer ver!...

    Tanıdıkça ben Seni,

    Anladıkça ben Seni,

    Yaşadıkça ben Seni,

    Hayranın oluyorum daha da;

    Ey Nebi’yil Kerim,

    Ey Muhammed’ül Emin!...

 

    Seni bana anlatmaya;

    Yetmiyor kelimeler, cümleler ey sevgili;

    Bir bülbüle sorasım geliyor!

    Seherde aşk ile öttüğünde,

    Belki anlatır Seni bana bir bülbül edasıyla,

    Çünkü ona da Rahmetsin Sen,

    Ama ben ne anlarım bülbülün?!...

    Aşk ile Seni bana anlatışını…

    Zira bülbül kadar candan sevemedim, aşık olamadım!;

    Âlemlerin O biricik Gülünü,

 

    Tanıdıkça ben Seni,

    Anladıkça ben Seni,

    Yaşadıkça ben Seni,

    Hayranın oluyorum daha da;

    Ey Nebi’yil Kerim,

    Ey Muhammed’ül Emin!..


 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.